Ik was een week ziek geweest en had geen enkele trek in koffie. Dat heb je, als je maag omdraait als je een slok neemt. Ook vroeg ik me af: hoe moe ben ik eigenlijk als ik geen koffie drink? Dat was 2022. Ik drink nog steeds alleen maar decaf-koffie.
Ziek, zwak en misselijk
Ken je dat, dat je ziek wordt op het moment dat je je ontspant? Dat had ik dus. Had ik eindelijk vrij, zei mijn lichaam: nou, dan ga je nu maar lekker al die opgebouwde spanning en ellende eruit zweten. Alsjeblieft! Hier heb je een week koorts. Bedankt, lichaam.
Vroeger gebeurde het me bijna elke kerstvakantie, maar deze keer was het alweer lang geleden dat ik ziek was. Ik wist dat dat kwam omdat ik ergens te veel van mezelf vroeg en door bleef gaan als ik eigenlijk niet meer kon. Niet zo gek ook: ik was net moeder geworden, had een bedrijf, weinig tijd voor mezelf en een druk sociaal leven. Dat ik chronisch net iets boven mijn macht leefde, verbaasde me niks. Het was niks ernstigs, zeker geen burn-out, maar als je ziek wordt als je ontspant, dan is het wel net te veel.
Extra energie?
Die week dat ik ziek was, dronk ik geen koffie. Wie amper water binnenhoudt, moet niet denken aan dat heftige effect van koffie. Waar ik overigens wel een beetje gevoelig voor ben. Ik was gewend aan zo’n drie koppen koffie per dag, maar als ik meer dronk, kreeg ik echt wel een gejaagd gevoel. Dat koffie iets bij me deed, wist ik dus wel, maar dat ervoer ik vooral als een voordeel. Lekker wat extra energie in zo’n periode met een kleintje!
Maar was dat eigenlijk wel zo? Langzaam kreeg ik het idee dat ik door koffie te drinken veel minder voelde hoe moe ik eigenlijk was. Wat moet je doen als je moe bent? Rust pakken. Bijtanken. Geen koffie erin gooien en doorgaan. Iets in mij was nieuwsgierig naar hoe moe ik écht was. Hoe zou ik me voelen als ik een week geen koffie dronk, ook als ik beter was? Hoe moe zou ik dan zijn?
Leven zonder koffie
Het experiment begon met een week. Eerlijk gezegd kan ik me niet meer herinneren of ik me heel moe heb gevoeld die week. Maar als ik me dat niet meer herinner, dan zal het allemaal wel meevallen 😉. Ik weet wel dat ik na die week, nooit meer begonnen ben met koffiedrinken. Cafeïne-koffie tenminste.
Wat ik namelijk wel miste, was het koffie-moment. ’s Ochtends met een kopje koffie erbij rustig wakker worden en bedenken wat je die dag gaat doen. De geur van koffie, de smaak van koffie, het ontspannen moment. Dát miste ik. Gelukkig is er decaf! Een beetje afhankelijk van welke je hebt, proef je echt geen verschil met gewone koffie. Je mist uiteraard wel dat alerte, wakkere gevoel dat je na gewone koffie hebt, maar ik had hiermee wel mijn koffie-momenten terug!
Moe
Ik voel me nog steeds regelmatig moe. Dat krijg je met twee kleine kindjes. Maar ik los het niet langer op met koffie, maar met slaap. Ik drink nog steeds vaak koffie, maar dus altijd zonder cafeïne. Voor mijn gevoel heeft het mijn leven op geen enkele manier beperkt. Behalve dan: Ik ben nooit meer ziek geworden als ik vakantie had.
Geef een reactie